Witajcie. Dziś chciałam Wam kolejny raz zaprezentować obrazki z mojej Pracowni, mogę się też pochwalić szafeczką na kordonki, którą sami zrobiliśmy. Powiem szczerze, że nie było łatwo, bo przy samych szufladkach jest trochę pracy. Na początku szafeczka miała trochę inaczej wyglądać, ale w miarę realizacji zmieniały się też pomysły w naszych głowach. Ja jestem nią zachwycona. Wreszcie wszystkie nici, kordonki mam na swoim miejscu, a nie poupychane w pudełkach, szufladach, w kufrze. Przyznam się szczerze, że przez pierwszy wieczór kiedy już ją postawiłam na swoim biurku, i kiedy poukładałam w niej kordonki to nie mogłam od niej oderwać oczu. Siedziałam, patrzyłam, siedziałam, patrzyłam, wzdychałam : Jaka ona jest ładna ! Ciesząc się jak dziecko z pierwszej gwiazdki. Naprawdę długo na nią czekałam. A przede wszystkim cieszy mnie to, że nie jest to chiński badziew z płyty tylko ręczna robota z desek, która ma służyć na lata.
A teraz kilka słów o chlebaku na pieczywo w stylu vintage, który Wam pokazywałam ostatnio. Chlebak szuka domu, gdyby ktoś był zainteresowany to proszę pisać na adres lea42@wp.pl. Chętnie zostawiłabym go sobie, ale w mojej kuchni nie mam już miejsca, naprawdę jest wielkości łupiny od orzecha i każda wolna przestrzeń jest na wagę złota. Chlebak jest zrobiony ręcznie, z desek, malowany, postarzany z francuskimi napisami. W środku chlebak jest nie lakierowany i spokojnie można trzymać tam pieczywo. Wymiary : szerokość 40 cm, głębokość 28 cm, wysokość całkowita 21 cm.
A co u mnie ?? Zimno, mrożnie, pracowicie, dzieciaki chorują, na przemian grypy żołądkowe, oskrzela i świnki. Ten styczeń jest koszmarny ! Zaczęłam robić kolejną firanę. Wciąż można zamawiać szydełkowe serca i rustykalne gąski. Pozdrawiam serdecznie. I do usłyszenia. Houk ! Aneta
Wychowywałam się u babci w starym domu z antykami, ale kiedy w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych weszła moda na segmenty na "wysoki połysk", ławy i fotele, które według mnie zagracały mieszkanie, a nie ozdabiały, stare meble odeszły do lamusa, a ja jako młoda siksa uparłam się na ten kredens, który moja babcia odkupiła od kogoś jeszcze po wojnie i nietuzinkowy zestaw do kawy. I stoi do dziś, nie sprzedałam, nie wyniosłam na strych, nie oddałam. Jest, stoi ozdoba mojego domu, rodzinna pamiątka. Kiedyś go odrestauruję i będzie stał w mojej Pracowni, jeśli taką będę miała - z prawdziwego zdarzenia, gdzie będę mogła Was przyjmować i zapraszać, takie moje małe marzenie . A ostatnio powstały znów nowe serwetki, podkładki pod filiżanki i ażurowy koszyczek na drobiazgi. Może być również wykorzystany do kuchni np. na pieczywo, bo jest z grubych nici i mocno usztywniony. Gdyby ktoś był zainteresowany moimi pracami proszę pisać na @. Pozdrawiam ze swojej Pracowni, u mnie na przemian deszcze i słońce. Wody w kranie brak od wczoraj 23.00, jakaś awaria, stoję od rana z robotą, bez obiadu miło czas spędzam przy kompie. Dobrze, że chociaż prąd jest. Miłego dnia. Houk ! Aneta
